Τάφος του 2000 π.Χ. στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Ενας αρχαίος τάφος της Μέσης Εποχής του Χαλκού, που χρονολογείται στη 2η χιλιετία π.Χ., ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια των εκσκαφών για την κατασκευή της συνδετήριας πτέρυγας στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας.

Τάφος του 2000 π.Χ. στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας

Ο τάφος, που ανήκει σε ενήλικο άτομο και περιείχε μικρές χάντρες από οστό και λίθο, ένα σφονδυλάκι και τουλάχιστον δύο μικρά αγγεία, αποτελεί ένα από τα ευρήματα που εντόπισε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας, η οποία παρακολουθούσε αρχαιολογικά τις εκσκαφές, φανερώνοντας ένα μικρό, αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρον κομμάτι της μακραίωνης ιστορίας της Λάρισας. Η αρχαιολογική παρακολούθηση των εργασιών από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Λάρισας έφερε στην επιφάνεια, επίσης, διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη και κεραμική διαφορετικών περιόδων.

Πρόκειται για τάφο ενήλικου ατόμου, που βρέθηκε σε συνεσταλμένη στάση. Ο τάφος ήταν διαταραγμένος και δε σωζόταν στο σύνολό του. Παρά την κατάσταση διατήρησής του, ωστόσο, διασώθηκαν στοιχεία που δίνουν πληροφορίες για την ταφή και την εποχή στην οποία αυτή πραγματοποιήθηκε. Μεταξύ των ευρημάτων περιλαμβάνονται μικρές χάντρες από οστό και λίθο, ένα σφονδυλάκι, καθώς και τουλάχιστον δύο μικρά αγγεία της Μέσης Εποχής του Χαλκού.

Όπως εξηγούν στην «Ε» άνθρωποι της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας, οι εκσκαφές πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλο βάθος, περίπου τριών έως τριάμισι μέτρων, και παρακολουθούνταν αρχαιολογικά καθ’ όλη τη διάρκειά τους. Η θέση, λόγω και της γειτνίασής της με τον Πηνειό, παρουσιάζει αμμώδες έδαφος, ενώ τα αρχαιολογικά κατάλοιπα εντοπίστηκαν στις επιχώσεις πάνω από το φυσικό αμμώδες υπόστρωμα.

ΔΙΑΣΠΑΡΤΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ ΜΕΛΗ
Παράλληλα με τον τάφο, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη, τα οποία περισυλλέχθηκαν, καταγράφηκαν και μεταφέρθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λάρισας, όπου φυλάσσονται σε ειδικό χώρο.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ένας σπόνδυλος δωρικού κίονα, τμήμα γείσου, πιθανό τμήμα επιστυλίου, καθώς και λαξευμένες μαρμάρινες πέτρες και βάση. Ωστόσο, ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι τα αρχιτεκτονικά αυτά μέλη δεν εντοπίστηκαν στη θέση τους, σε κάποιο σωζόμενο κτίριο ή σε σαφή αρχιτεκτονικό σύνολο. Ήταν διάσπαρτα στον χώρο και, σύμφωνα με την Εφορεία Αρχαιοτήτων, δε βρίσκονταν σε αρχαιολογικά συμφραζόμενα που να επιτρέπουν την ασφαλή σύνδεσή τους με συγκεκριμένο κτίριο.
Ανάλογη ήταν η εικόνα και με την κεραμική. Εντοπίστηκαν αρκετά θραύσματα κεραμικής, επίσης διάσπαρτα στις επιχώσεις, τα οποία περισυλλέχθηκαν και φυλάχθηκαν προκειμένου να μελετηθούν. Εντοπίστηκαν ακόμα διάφοροι λάκκοι διαφορετικών εποχών, χωρίς, όμως, να προκύψει από τις συγκεκριμένες εκσκαφές ένας οργανωμένος αρχαιολογικός χώρος με διατηρημένα κτιριακά κατάλοιπα.

ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ
Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν τα νέα ευρήματα σηματοδοτούν την ύπαρξη μιας νέας αρχαιολογικής θέσης στην περιοχή του Νοσοκομείου.
Η απάντηση της Εφορείας είναι πιο συγκρατημένη. Η περιοχή εντάσσεται στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο της Λάρισας, ο οποίος εκτείνεται σε μια μεγάλη ζώνη της πόλης και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την περιοχή του Φρουρίου και της ακρόπολης, την περιοχή του αρχαίου θεάτρου και ευρύτερες εκτάσεις που συνδέονται με τη διαχρονική ανάπτυξη της αρχαίας πόλης.
Τα ευρήματα από τις συγκεκριμένες εκσκαφές έρχονται να προστεθούν στα στοιχεία που υπάρχουν ήδη για τη διαχρονική χρήση του χώρου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η προϊστορική διάσταση, καθώς ο τάφος της Μέσης Εποχής του Χαλκού τοποθετείται στο περιβάλλον του προϊστορικού οικισμού, με κέντρο τον λόφο του Φρουρίου.
Η παρουσία ευρημάτων διαφορετικών εποχών, άλλωστε, δεν είναι τυχαία. Η περιοχή φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά, με την κεραμική και τα υπόλοιπα κατάλοιπα να μαρτυρούν ανθρώπινη δραστηριότητα σε διαφορετικές περιόδους, μέχρι και μεταβυζαντινούς χρόνους.

ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΘΟΥΝ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Η αρχαιολογική έρευνα, πάντως, δεν εξαντλείται στην περισυλλογή των ευρημάτων. Τα αρχιτεκτονικά μέλη, η κεραμική και τα υπόλοιπα αντικείμενα που συγκεντρώθηκαν από τον χώρο θα μελετηθούν, ώστε να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια η χρονολόγηση και η προέλευσή τους.
Για την ώρα, πάντως, το σημαντικότερο εύρημα είναι ο τάφος της Μέσης Εποχής του Χαλκού. Ένας ακόμα κρίκος στην αλυσίδα των αρχαιολογικών μαρτυριών που υπενθυμίζουν ότι κάτω από τη σύγχρονη Λάρισα εξακολουθούν να βρίσκονται στρώματα μιας ιστορίας που εκτείνεται σε χιλιάδες χρόνια.

Θανάσης Αραμπατζής

Πηγή
www.eleftheria.gr