vreslarisa.gr

                   

Ο κ. Ανδρέας Ανδρεόπουλος μίλησε στο vreslarisa.gr για τη νέα παράσταση του Θεάτρου Τεχνών "Κέϊκ" και τη θεατρική σκηνή γενικότερα

1. «Κέικ», από τον τίτλο προδίδεται μια άρρηκτη σχέση με την ζαχαροπλαστική τέχνη. Είναι αλήθεια; Τι σας τράβηξε περισσότερο στο συγκεκριμένο έργο;

Όχι, δεν είναι αλήθεια. Στην υπόθεση του έργου ένας πατέρας περιμένει την κόρη του από το εξωτερικό και της ετοιμάζει κέικ για το καλωσόρισμα. Με τράβηξε η αμεσότητα του, η σταδιακή κορύφωση μέχρι την τελική λύση, η έλλειψη μεγαλοστομίας και κυρίως οι διάφανοι και ξεκάθαροι χαρακτήρες του.  

2. Ποιον ρόλο έχετε εσείς από το κουαρτέτο της παράστασης;

Έχω το ρόλο του Μπάμπη. Ενός ιδιόρρυθμου τύπου, που δεν ανέχεται να του κοροϊδεύουν μπρος τα μάτια του. Παράφορος, οξύθυμος, φτάνει στο όριο της αναίδειας.

3. Το έργο είναι του Βασίλη Χατζηγιάννη που έχει βραβευτεί σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πόσο ανεβάζει τον πήχη ένα δυνατό κείμενο και τι προσδοκίες γεννά για τη σκηνοθεσία;

Ο πήχης ανεβαίνει ψηλά. Ένα καλό και δυνατό κείμενο απαιτεί ένα καλό «διάβασμα». Κάποια στιγμή το έργο, σου μιλάει: Λέει, έτσι θέλω να με ανεβάσεις. Θέλω να σκαλίσεις την πρόθεση μου χωρίς να την προδώσεις. Θέλω να με αποκαλύψεις χωρίς να με εκθέσεις. Θέλω να με φροντίσεις χωρίς να με κολακέψεις.


 4. Πώς προσεγγίζετε την παράσταση σκηνοθετικά και πώς υποκριτικά;

Λιτός, δωρικός ο τρόπος της σκηνοθεσίας. Λίγα τα στολίδια. Ζεστός φωτισμός. Προσεκτική διαχείριση της έντασης. Φροντισμένη αποφόρτιση. Υποκριτική άμεση, καθημερινή. Επιχείρησα να παίζω στο ενδιάμεσο: θέατρο – μη θέατρο.

5. Πόσο αναγκαίο είναι να έχει το ελληνικό θέατρο πρωτότυπα σενάρια;

Απολύτως αναγκαίο. Η καταγραφή της σύγχρονης ζωής στο αστικό τοπίο κρίνεται απαραίτητη. Έτσι θα φανταστούμε τον επόμενο άνθρωπο της πόλης. Υπάρχει ανάγκη να επινοήσουμε τον νέο Έλληνα.

6. Πώς αισθάνεστε όταν έρχονται τα παιδιά στο θέατρο; Τι είναι για εσάς το παιδικό θέατρο;

Η καλύτερη μου. Κοινό αγνό. Με ορθάνοικτα μάτια. Αυθόρμητες αντιδράσεις. Ανοιχτές ψυχές. Η ευθύνη μας τεράστια. Το παιδικό θέατρο είναι τα θεμέλια της θεατρικής αγωγής για τον αυριανό ενήλικα.

7. Λάρισα, θέατρο τεχνών. Οι Λαρισαίοι είναι θεατρόφιλοι;

Θα δείξει. Δεν ξέρω. Σίγουρα υπάρχουν γερές βάσεις από τα προηγούμενα χρόνια. Συγκριτικά με άλλες πόλεις η Λάρισα είναι όντος θεατρόφιλη. Πρέπει όμως και να το αποδείξει. Ένα φθηνό εισιτήριο είναι ένα καλό κίνητρο.

8. Τα τελευταία χρόνια ζείτε στη Λάρισα. Η ζωή μακριά από την Αθήνα πώς είναι;

Υπέροχη! Πιο ανθρώπινη, πιο κοντά στη φύση, πιο ήσυχη. Αγαπώ επαρχία!

9. Παρόλο που ο κόσμος σας γνώρισε μέσα από την τηλεόραση, απέχετε από τις δημόσιες εμφανίσεις και μιλάτε μόνο για τη δουλειά σας. Γιατί;

Ο έντονος δημόσιος βιος είναι πολύ κουραστικός. Κινδυνεύει κανείς να ταυτιστεί με την εικόνα του. Να πιστέψει πως είναι αυτός που τον φωτογραφίζουν. Να πλανηθεί από τα συμφέροντα και του κόσμου την παραζάλη. Προτιμώ να κινούμαι κάπως αόρατα τον τελευταίο καιρό. Ίσως φταίει πως μεγαλώνω…


10. Και τώρα έφτασε η ώρα για το παιχνίδι των λέξεων. Θα σας δώσω κάποιες λέξεις και εσείς θα μου πείτε μια φράση που σας εκφράζει. Λάμψη: Σκοτάδι: Πάθος: Αυλαία: Παράσταση: Γέλιο: Κοινό: Βία: Έρωτας:

 -Ναι, εγώ είμαι … αυτός που έπαιζε στη «Λάμψη»…
- Υπάρχει άραγε σκοτάδι ή εμείς δε βλέπουμε εντός του.
- Το πάθος κάνει ρίμα με το λάθος
-Έζησα τον καιρό που υπήρχε αυλαία στα θέατρα
-Παράσταση κάνουν και οι δικηγόροι και οι ποδοσφαιριστές.
-Σ’ ευχαριστώ για το γέλιο που μου χάρισες.
- Αγαπητό μου κοινό, καλησπέρα σου.
- Το κράτος και η βία είναι τα όπλα της εξουσίας.
- Ερώτα ανίκητε στον πόλεμο.

Share
Είστε εδώ: